Micha\u0142 J\u0119dryka jest pisarzem, menad\u017cerem, scenografem i malarzem. W swojej tw\u00f3rczo\u015bci skupia si\u0119 na \u015al\u0105sku. To w\u0142a\u015bnie jemu, a dok\u0142adniej Szopienicom, po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119\u00a0O\u0142owiane dzieci<\/i>. Przywr\u00f3ci\u0142 zapomnian\u0105 histori\u0119 epidemii o\u0142owicy oraz posta\u0107 Jolanty Wadowskiej-Kr\u00f3l, lekarki bohaterki.<\/b><\/p>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n Micha\u0142 J\u0119dryka<\/span><\/p>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n Micha\u0142 J\u0119dryka rozpocz\u0105\u0142 edukacj\u0119 najpierw w Katowicach- Szopienicach, a p\u00f3\u017aniej kontynuowa\u0142 j\u0105 na Uniwersytecie \u015al\u0105skim (studiowa\u0142 filologi\u0119 polsk\u0105 w Sosnowcu). Polonistyka by\u0142a dalszym ci\u0105giem tego, co robi\u0142 wcze\u015bniej. By\u0142 zaanga\u017cowany w dzia\u0142alno\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cowego ko\u0142a naukowego, a jego pisemna matura z j\u0119zyka polskiego, kt\u00f3ra dotyczy\u0142a poezji, zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona. To da\u0142o mu przekonanie, \u017ce mo\u017ce si\u0119 zaj\u0105\u0107 s\u0142owem, pisaniem, czytaniem i edukacj\u0105.<\/p>\n \u2013 Nawet nie zastanawia\u0142em si\u0119 specjalnie, czy wybra\u0107 Uniwersytet \u015al\u0105ski, a bardziej martwi\u0142o mnie to, czy zostan\u0119 przyj\u0119ty. Postawienie na wy\u017csze wykszta\u0142cenie nie by\u0142o czym\u015b oczywistym. Szczeg\u00f3lnie dla \u015bl\u0105skiego ch\u0142opa. M\u00f3j wyb\u00f3r by\u0142 postrzegany jako dziwny. Gdy ju\u017c dosta\u0142em si\u0119 na studia, m\u00f3j ojciec si\u0119 zmartwi\u0142. Powiedzia\u0142, \u017ce mog\u0142em i\u015b\u0107 na kopalni\u0119 i mie\u0107 porz\u0105dn\u0105 prac\u0119. Mama jednak uspokoi\u0142a go stwierdzeniem, \u017ce mo\u017ce kiedy\u015b zostan\u0119 dyrektorem szko\u0142y, a to by\u0142o w kategoriach \u201eporz\u0105dnego zawodu\u201d.<\/p>\n Micha\u0142 J\u0119dryka ju\u017c od pierwszego roku studi\u00f3w anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w prowadzenie offowych zaj\u0119\u0107 teatralnych. Za\u0142o\u017cy\u0142 z innymi studentami teatr Cogitatur, w kt\u00f3rym zajmowa\u0142 si\u0119 scenografi\u0105. To zaj\u0119cie na tyle go poch\u0142on\u0119\u0142o, \u017ce postanowi\u0142 przej\u015b\u0107 na indywidualny tok studi\u00f3w. Wtedy te\u017c prawie zosta\u0142 aktorem.<\/p>\n \u2013 Zg\u0142osi\u0142em si\u0119 na warsztaty u Jerzego Grotowskiego, kt\u00f3re prowadzi\u0142 jeden z jego g\u0142\u00f3wnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, czyli Ryszard Cie\u015blak. Moj\u0105 potencjaln\u0105 karier\u0119 aktorsk\u0105 przekre\u015bli\u0142 jednak fakt, \u017ce mia\u0142y one si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 13 grudnia 1981 roku. Tu\u017c przed grali\u015bmy sztuk\u0119 Mro\u017cka na uczelni. Witek Izdebski by\u0142 Gruby, ja by\u0142em \u015aredni, a Maciek \u017bak, dzi\u015b znany re\u017cyser, by\u0142 Chudy. Wiemy, \u017ce S\u0142u\u017cba Bezpiecze\u0144stwa nas nagrywa\u0142a. By\u0142oby ciekawie to zobaczy\u0107.<\/p>\n Studia J\u0119dryki kr\u0119ci\u0142y si\u0119 przede wszystkim wok\u00f3\u0142 teatru alternatywnego, bardziej wizjonerskiego ni\u017c fabularnego. Te fascynacje by\u0142y w wi\u0119kszo\u015bci przyjmowane ze zrozumieniem przez profesor\u00f3w. W\u015br\u00f3d nich byli Ireneusz Opacki, Krzysztof K\u0142osi\u0144ski, kt\u00f3ry by\u0142 jego promotorem, tak\u017ce Anna W\u0119grzyniak i Tadeusz S\u0142awek. Byli to ludzie niezwykle otwarci i \u015bwiatli, kt\u00f3rzy traktowali student\u00f3w jak partner\u00f3w w rozmowie.<\/p>\n \u2013 Nie powiedzieli nam tego wprost, ale wyczuwali\u015bmy, \u017ce zgadzaj\u0105 si\u0119 na to, by\u015bmy po\u015bwi\u0119cali si\u0119 teatrowi, temu, co nas naprawd\u0119 fascynuje. Oczywi\u015bcie na egzaminach byli\u015bmy i bez problem\u00f3w uzyskiwali\u015bmy odpowiednie stopnie. Musieli\u015bmy tak\u017ce utrzyma\u0107 wysok\u0105 \u015bredni\u0105, by kontynuowa\u0107 indywidualny tok studi\u00f3w. Dawali\u015bmy rad\u0119. Dla nas uniwersytet by\u0142 azylem. Mieli\u015bmy miejsce w klubie studenckim. Dosz\u0142o te\u017c do tego, \u017ce wyjechali\u015bmy z teatrem na tourn\u00e9e w 1986 roku do Anglii.<\/p>\n Jak zaznacza Micha\u0142 J\u0119dryka, dla niego studia nie by\u0142y do tego, by wkuwa\u0107 kolejne regu\u0142y, a by poszerza\u0107 indywidualne horyzonty i p\u00f3\u017aniej umie\u0107 to wykorzysta\u0107 w \u017cyciu zawodowym. Uniwersytet powinien kszta\u0142towa\u0107 postaw\u0119 na takim samym poziomie jak umiej\u0119tno\u015bci.<\/p>\n Jedyn\u0105 wtedy specjalizacj\u0105 na polonistyce by\u0142a nauczycielska. Pisarz podkre\u015bla, \u017ce uczenie jest jednocze\u015bnie wielk\u0105 warto\u015bci\u0105 sam\u0105 w sobie i czym\u015b bardzo niedowarto\u015bciowanym. Po studiach przez 7 lat uczy\u0142 w szkole. Lubi\u0142 to zaj\u0119cie, ale drogi zawodowe powiod\u0142y go w stron\u0119 marketingu. Dlaczego \u201edopiero\u201d teraz wydaje ksi\u0105\u017cki i wystawia swoje akwarele?<\/p>\n \u2013 Na wszystko jest odpowiedni moment \u2013 uwa\u017ca Micha\u0142 J\u0119dryka.<\/p>\n W jego przypadku by\u0142 to 2014 rok. Zacz\u0105\u0142 malowa\u0107 akwarele, a motywem przewodnim by\u0142 G\u00f3rny \u015al\u0105sk. Dociera\u0142 wtedy do postindustrialnych miejsc, kt\u00f3rych (jak s\u0142usznie przewidywa\u0142) za chwil\u0119 mog\u0142o nie by\u0107. Robi\u0105c fotografie i szkice obiekt\u00f3w, spotyka\u0142 wielu ludzi, m.in. w Szopienicach przy ruinach Huty Metali Niezale\u017cnych. Okazjonalne rozmowy zacz\u0119\u0142y uk\u0142ada\u0107 si\u0119 w opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 Micha\u0142 J\u0119dryka w ko\u0144cu spisa\u0142. W 2020 roku pojawi\u0142a si\u0119 pierwsza z trzech zapowiadanych przez pisarza ksi\u0105\u017cek, czyli\u00a0O\u0142owiane dzieci.\u00a0<\/i>Jest ona powrotem do jego dzieci\u0144stwa, do motywu wspomnianej huty jako matki \u017cywicielki i matki trucicielki, a tak\u017ce do legendarnej w Szopienicach postaci lekarki Jolanty Wadowskiej-Kr\u00f3l, kt\u00f3ra podj\u0119\u0142a si\u0119 walki o dzieci choruj\u0105ce na o\u0142owic\u0119. Kolejn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 ma po\u015bwi\u0119ci\u0107 historii swojego dziadka, kt\u00f3ry by\u0142 cz\u0142onkiem prawdopodobnie pierwszego jazzbandu w Polsce.<\/p>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>[\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_tta_tabs title_tag=”p” section_title_tag=”p” active_section=”1″][vc_tta_section title=”METRYCZKA” tab_id=”metryczka” el_class=”bg-gray”]\r\n Ten artyku\u0142 pochodzi z miesi\u0119cznika Uniwersytetu \u015al\u0105skiego<\/span>\u00a0\u201eGazeta Uniwersytecka U\u015a\u201d<\/span><\/strong><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/us.edu.pl\/absolwent\/wp-content\/uploads\/sites\/10\/Bez-kategorii\/MichalJedryka.jpg\")
<\/p>\n