Pami\u0119tamy o...<\/h3> Profesor Jerzy G\u00f3rski (1920-2011)<\/h3>\r\n \r\n \r\n Nie jest \u0142atwo napisa\u0107 wspomnienie o \u015b.p. Profesorze Jerzym G\u00f3rskim nie odnosz\u0105c si\u0119 chocia\u017cby b. kr\u00f3tko do historii Jego rodziny, kt\u00f3ra niew\u0105tpliwie wywar\u0142a wielki wp\u0142yw na Jego \u017cyciowe wybory a tak\u017ce na Jego bardzo ciep\u0142y, \u017cyczliwy stosunek do ludzi, kt\u00f3rych \u017cycie postawi\u0142o na Jego \u017cyciowej drodze. W\u0142a\u015bnie pogoda ducha, niezwyk\u0142a \u017cyczliwo\u015b\u0107, m\u0105dro\u015b\u0107 \u017cyciowa wynika\u0142a z Jego bardzo trudnego, niekiedy dramatycznego \u017cycia i to w\u0142a\u015bciwie od urodzenia.<\/span><\/p>\nJerzy G\u00f3rski urodzi\u0142 si\u0119 2 listopada 1920 roku w Durbuldzin w Chinach, dok\u0105d po d\u0142ugiej, chwilami niebezpiecznej ucieczce przed rewolucj\u0105 rosyjsk\u0105 przybyli z Rosji Jego rodzice (Ojciec Profesora jako in\u017cynier g\u00f3rniczy pracowa\u0142 od 1905 roku w kopalniach m.in. z\u0142ota na Syberii). Ojciec choruje na tyfus i aby prze\u017cy\u0107 matka szyje kapelusze dla Chi\u0144czyk\u00f3w. Ale i tam dotar\u0142a rewolucja, wi\u0119c znowu przez 2,5 miesi\u0105ca z karawan\u0105 uciekaj\u0105 przez kamienist\u0105 pustyni\u0119 Gobi do Tiensin, gdzie Jego ojciec otrzymuje pierwsz\u0105 posad\u0119 jako naczelnik stacji. Jednak\u017ce z powodu lokalnych zamieszek gro\u017c\u0105cych utrat\u0105 \u017cycia (ojciec schowa\u0142 si\u0119 w parowozie pod w\u0119glem), musz\u0105 ucieka\u0107 do Szanghaju, gdzie przez kilka miesi\u0119cy mieszkaj\u0105 u zaprzyja\u017anionej rodziny francuskiej. W lipcu 1927 roku w ramach pomocy matka i dzieci otrzymuj\u0105 darmowy bilet na ameryka\u0144ski statek \u201ePrezydent Wilson\u201d, na kt\u00f3rym po 40-dniowym rejsie, prze\u017cywaj\u0105c potworny 4-dniowy sztorm docieraj\u0105 do Marsylii. Potem poci\u0105giem z b. brudnymi toaletami tureckimi do Pary\u017ca i dalej przez Berlin do Warszawy. Ojciec z nowo-wyrobionymi papierami wraca kilka tygodni p\u00f3\u017aniej przez Syberi\u0119 do Na\u0142\u0119czowa, nabytego tanio – jeszcze w II po\u0142owie XIX wieku – od wdowy po gubernatorze rosyjskim przez dziadka Micha\u0142a G\u00f3rskiego, kt\u00f3ry jako in\u017cynier kolejnictwa budowa\u0142 m.in. kolej Sewastopolsk\u0105 i transsyberyjsk\u0105. Niestety w Na\u0142\u0119czowie podczas 22-letniej nieobecno\u015bci ojca Profesora, rodzina wszystko sprzeda\u0142a i musz\u0105 mieszka\u0107 w czworakach, kt\u00f3re kiedy\u015b dziadek wybudowa\u0142 dla ch\u0142op\u00f3w u niego pracuj\u0105cych. Kolejne etapy \u017cycia Profesora zwi\u0105zane z prac\u0105 Jego ojca to: Konopiska k. Cz\u0119stochowy; Cz\u0119stochowa, gdzie ucz\u0119szcza do gimnazjum; dwa lata w Radomiu; jeden rok we Lwowie, gdzie zdaje ma\u0142\u0105 matur\u0119 w szkole, w kt\u00f3rej jest dyskryminowany jako \u201epochodz\u0105cy z zaboru rosyjskiego\u201d. W 1937 roku po \u015bmierci ojca, rodzina znowu znajduje si\u0119 w bardzo trudnej sytuacji i tylko dzi\u0119ki solidarnej pomocy koleg\u00f3w ojca przez kilka lat mo\u017ce egzystowa\u0107. Po dw\u00f3ch dobrze wspominanych latach w Krakowie w IX Liceum im. Hoene Wro\u0144skiego zdaje matur\u0119. Lata okupacji niemieckiej sp\u0119dza znowu w Na\u0142\u0119czowie, gdzie pracuje fizycznie w fabryce lemoniady, ale tak\u017ce uczestniczy w tajnych kompletach (r\u00f3\u017cne klasy). Tam poznaje swoj\u0105 pierwsz\u0105 \u017con\u0119.<\/span><\/p>\nW latach 1945 – 48 wzorem swojego dziadka i ojca uzyskuje na AGH dyplom in\u017cyniera g\u00f3rnictwa, ale r\u00f3wnolegle studiuje matematyk\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, zostaj\u0105c pierwszym asystentem i doktorem profesora Franciszka Leji. Podczas studi\u00f3w zaprzyja\u017ania si\u0119 z p\u00f3\u017aniejszymi profesorami UJ: fizykiem \u2013 Jerzym Janikiem oraz Stanis\u0142awem \u0141ojasiewiczem – uznawanym za najwybitniejszego polskiego matematyka okresu II po\u0142owy XX wieku . W 1955 roku w Instytucie Matematyki PAN, z inicjatywy profesora F. Leji rozpoczyna dzia\u0142alno\u015b\u0107 seminarium z funkcji analitycznych, kt\u00f3rym wsp\u00f3\u0142kieruje profesor Jerzy G\u00f3rski, a w 1960 roku po rocznym pobycie w USA (Stanford University) na zaproszenie znakomitego matematyka polskiego pochodzenia Stefana Bergmana, wsp\u00f3lnie z J\u00f3zefem Siciakiem (tak\u017ce uczniem profesora F.Leji) kieruje seminarium z funkcji analitycznych wielu zmiennych zespolonych, b\u0119d\u0105c zatrudnionym w PAN-ie na \u00bd etatu.<\/span><\/p>\nW 1969 roku przechodzi z AGH w Krakowie\u2013 za zgod\u0105 Ministerstwa \u2013 do powsta\u0142ego w 1968 roku Uniwersytetu \u015al\u0105skiego, gdzie pracuje nieprzerwanie do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1990 roku. W latach 1990 -1995 nadal prowadzi zaj\u0119cia dydaktyczne jako prace zlecone. Od 1969 roku jako kierownik Zak\u0142adu Funkcji Analitycznych IM U\u015a prowadzi seminarium po\u015bwi\u0119cone m.in. rozwijaj\u0105cej si\u0119 w\u00f3wczas bujnie teorii funkcji analitycznych w przestrzeniach wektorowych topologicznych, pewnym zagadnieniom teorii funkcji holomorficznych wielu zmiennych zespolonych (m.in. obszarom holomorficzno\u015bci, funkcjom oddzielnie holomorficznym, zbiorom analitycznym, zbiorom identyczno\u015bci dla funkcji analitycznych sko\u0144czonej i niesko\u0144czonej ilo\u015bci zmiennych). W latach 1973 \u2013 1979 piastowa\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Instytutu Matematyki U\u015a, z kt\u00f3rej zosta\u0142 zdymisjonowany z powodu udekorowania przez \u017con\u0119 okna mieszkania – przy jednej z g\u0142\u00f3wnych ulic Katowic – symbolami religijnymi z okazji pierwszej wizyty papie\u017ca Jana Paw\u0142a II w Polsce (nota bene Ojciec \u015aw. wtedy Katowic nie odwiedzi\u0142).<\/span><\/p>\nProfesor Jerzy G\u00f3rski by\u0142 autorem 47 prac naukowych oraz dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. By\u0142 promotorem trzech prac doktorskich. Ponadto by\u0142 recenzentem prac 10 kandydat\u00f3w na stanowisko profesora zwyczajnego, w tym w kilku przypadkach wnioskodawc\u0105 nadania tytu\u0142u. Za swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 i organizacyjn\u0105 zosta\u0142 wielokrotnie odznaczony, w tym m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz nadanym Mu przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa tytu\u0142em Zas\u0142u\u017cony Nauczyciel PRL.<\/span><\/p>\nDoje\u017cd\u017caj\u0105c do Krakowa z Profesorem przez kilka lat na poniedzia\u0142kowe seminaria z funkcji analitycznych w IM PAN, mia\u0142em wiele okazji do rozm\u00f3w na r\u00f3\u017cne tematy. Szczeg\u00f3lnie ciekawe by\u0142y Jego przemy\u015blenia dotycz\u0105ce m. in. historii Polski, funkcjonuj\u0105cego prawa. <\/span><\/p>\nOPRACOWA\u0141: JAN CHMIELOWSKI<\/strong><\/span><\/div>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n \r\n ![\"img\"](\"https:\/\/us.edu.pl\/instytut\/im\/wp-content\/uploads\/sites\/43\/Pami\u0119tamy-o\/gorski.jpg\")
<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"[vc_row][vc_column][\/vc_column][\/vc_row] […]<\/p>\n
Jerzy G\u00f3rski urodzi\u0142 si\u0119 2 listopada 1920 roku w Durbuldzin w Chinach, dok\u0105d po d\u0142ugiej, chwilami niebezpiecznej ucieczce przed rewolucj\u0105 rosyjsk\u0105 przybyli z Rosji Jego rodzice (Ojciec Profesora jako in\u017cynier g\u00f3rniczy pracowa\u0142 od 1905 roku w kopalniach m.in. z\u0142ota na Syberii). Ojciec choruje na tyfus i aby prze\u017cy\u0107 matka szyje kapelusze dla Chi\u0144czyk\u00f3w. Ale i tam dotar\u0142a rewolucja, wi\u0119c znowu przez 2,5 miesi\u0105ca z karawan\u0105 uciekaj\u0105 przez kamienist\u0105 pustyni\u0119 Gobi do Tiensin, gdzie Jego ojciec otrzymuje pierwsz\u0105 posad\u0119 jako naczelnik stacji. Jednak\u017ce z powodu lokalnych zamieszek gro\u017c\u0105cych utrat\u0105 \u017cycia (ojciec schowa\u0142 si\u0119 w parowozie pod w\u0119glem), musz\u0105 ucieka\u0107 do Szanghaju, gdzie przez kilka miesi\u0119cy mieszkaj\u0105 u zaprzyja\u017anionej rodziny francuskiej. W lipcu 1927 roku w ramach pomocy matka i dzieci otrzymuj\u0105 darmowy bilet na ameryka\u0144ski statek \u201ePrezydent Wilson\u201d, na kt\u00f3rym po 40-dniowym rejsie, prze\u017cywaj\u0105c potworny 4-dniowy sztorm docieraj\u0105 do Marsylii. Potem poci\u0105giem z b. brudnymi toaletami tureckimi do Pary\u017ca i dalej przez Berlin do Warszawy. Ojciec z nowo-wyrobionymi papierami wraca kilka tygodni p\u00f3\u017aniej przez Syberi\u0119 do Na\u0142\u0119czowa, nabytego tanio – jeszcze w II po\u0142owie XIX wieku – od wdowy po gubernatorze rosyjskim przez dziadka Micha\u0142a G\u00f3rskiego, kt\u00f3ry jako in\u017cynier kolejnictwa budowa\u0142 m.in. kolej Sewastopolsk\u0105 i transsyberyjsk\u0105. Niestety w Na\u0142\u0119czowie podczas 22-letniej nieobecno\u015bci ojca Profesora, rodzina wszystko sprzeda\u0142a i musz\u0105 mieszka\u0107 w czworakach, kt\u00f3re kiedy\u015b dziadek wybudowa\u0142 dla ch\u0142op\u00f3w u niego pracuj\u0105cych. Kolejne etapy \u017cycia Profesora zwi\u0105zane z prac\u0105 Jego ojca to: Konopiska k. Cz\u0119stochowy; Cz\u0119stochowa, gdzie ucz\u0119szcza do gimnazjum; dwa lata w Radomiu; jeden rok we Lwowie, gdzie zdaje ma\u0142\u0105 matur\u0119 w szkole, w kt\u00f3rej jest dyskryminowany jako \u201epochodz\u0105cy z zaboru rosyjskiego\u201d. W 1937 roku po \u015bmierci ojca, rodzina znowu znajduje si\u0119 w bardzo trudnej sytuacji i tylko dzi\u0119ki solidarnej pomocy koleg\u00f3w ojca przez kilka lat mo\u017ce egzystowa\u0107. Po dw\u00f3ch dobrze wspominanych latach w Krakowie w IX Liceum im. Hoene Wro\u0144skiego zdaje matur\u0119. Lata okupacji niemieckiej sp\u0119dza znowu w Na\u0142\u0119czowie, gdzie pracuje fizycznie w fabryce lemoniady, ale tak\u017ce uczestniczy w tajnych kompletach (r\u00f3\u017cne klasy). Tam poznaje swoj\u0105 pierwsz\u0105 \u017con\u0119.<\/span><\/p>\n W latach 1945 – 48 wzorem swojego dziadka i ojca uzyskuje na AGH dyplom in\u017cyniera g\u00f3rnictwa, ale r\u00f3wnolegle studiuje matematyk\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, zostaj\u0105c pierwszym asystentem i doktorem profesora Franciszka Leji. Podczas studi\u00f3w zaprzyja\u017ania si\u0119 z p\u00f3\u017aniejszymi profesorami UJ: fizykiem \u2013 Jerzym Janikiem oraz Stanis\u0142awem \u0141ojasiewiczem – uznawanym za najwybitniejszego polskiego matematyka okresu II po\u0142owy XX wieku . W 1955 roku w Instytucie Matematyki PAN, z inicjatywy profesora F. Leji rozpoczyna dzia\u0142alno\u015b\u0107 seminarium z funkcji analitycznych, kt\u00f3rym wsp\u00f3\u0142kieruje profesor Jerzy G\u00f3rski, a w 1960 roku po rocznym pobycie w USA (Stanford University) na zaproszenie znakomitego matematyka polskiego pochodzenia Stefana Bergmana, wsp\u00f3lnie z J\u00f3zefem Siciakiem (tak\u017ce uczniem profesora F.Leji) kieruje seminarium z funkcji analitycznych wielu zmiennych zespolonych, b\u0119d\u0105c zatrudnionym w PAN-ie na \u00bd etatu.<\/span><\/p>\n W 1969 roku przechodzi z AGH w Krakowie\u2013 za zgod\u0105 Ministerstwa \u2013 do powsta\u0142ego w 1968 roku Uniwersytetu \u015al\u0105skiego, gdzie pracuje nieprzerwanie do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1990 roku. W latach 1990 -1995 nadal prowadzi zaj\u0119cia dydaktyczne jako prace zlecone. Od 1969 roku jako kierownik Zak\u0142adu Funkcji Analitycznych IM U\u015a prowadzi seminarium po\u015bwi\u0119cone m.in. rozwijaj\u0105cej si\u0119 w\u00f3wczas bujnie teorii funkcji analitycznych w przestrzeniach wektorowych topologicznych, pewnym zagadnieniom teorii funkcji holomorficznych wielu zmiennych zespolonych (m.in. obszarom holomorficzno\u015bci, funkcjom oddzielnie holomorficznym, zbiorom analitycznym, zbiorom identyczno\u015bci dla funkcji analitycznych sko\u0144czonej i niesko\u0144czonej ilo\u015bci zmiennych). W latach 1973 \u2013 1979 piastowa\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Instytutu Matematyki U\u015a, z kt\u00f3rej zosta\u0142 zdymisjonowany z powodu udekorowania przez \u017con\u0119 okna mieszkania – przy jednej z g\u0142\u00f3wnych ulic Katowic – symbolami religijnymi z okazji pierwszej wizyty papie\u017ca Jana Paw\u0142a II w Polsce (nota bene Ojciec \u015aw. wtedy Katowic nie odwiedzi\u0142).<\/span><\/p>\n Profesor Jerzy G\u00f3rski by\u0142 autorem 47 prac naukowych oraz dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. By\u0142 promotorem trzech prac doktorskich. Ponadto by\u0142 recenzentem prac 10 kandydat\u00f3w na stanowisko profesora zwyczajnego, w tym w kilku przypadkach wnioskodawc\u0105 nadania tytu\u0142u. Za swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 i organizacyjn\u0105 zosta\u0142 wielokrotnie odznaczony, w tym m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz nadanym Mu przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa tytu\u0142em Zas\u0142u\u017cony Nauczyciel PRL.<\/span><\/p>\n Doje\u017cd\u017caj\u0105c do Krakowa z Profesorem przez kilka lat na poniedzia\u0142kowe seminaria z funkcji analitycznych w IM PAN, mia\u0142em wiele okazji do rozm\u00f3w na r\u00f3\u017cne tematy. Szczeg\u00f3lnie ciekawe by\u0142y Jego przemy\u015blenia dotycz\u0105ce m. in. historii Polski, funkcjonuj\u0105cego prawa. <\/span><\/p>\n [vc_row][vc_column][\/vc_column][\/vc_row] […]<\/p>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"