Pami\u0119tamy o...<\/h3> Profesor Kazimierz Szymiczek (1939 - 2015)<\/h3>\r\n \r\n \r\n Kazimierz Szymiczek urodzi\u0142 si\u0119 20 maja 1939 roku w Pietwa\u0142dzie na Zaolziu. Jego wczesne dzieci\u0144stwo przypad\u0142o na trudny okres drugiej wojny \u015bwiatowej, w czasie kt\u00f3rej jego najbli\u017csza rodzina musia\u0142a w rozdzieleniu ukrywa\u0107 si\u0119 przed prze\u015bladowaniami okupanta. Swoje podstawowe i \u015brednie wykszta\u0142cenie uzyska\u0142 na terenie \u015al\u0105ska Cieszy\u0144skiego. W roku 1956 uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Cieszynie w klasie o profilu wychowanie fizyczne, a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 studia matematyczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Katowicach uzyskuj\u0105c w roku 1960 tytu\u0142 magistra. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w zosta\u0142 zatrudniony w WSP w Katedrze Algebry i Teorii Liczb, gdzie pracowa\u0142 jako asystent, a p\u00f3\u017aniej jako adiunkt do roku 1968, kiedy to WSP sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 sk\u0142adow\u0105 utworzonego w tym roku Uniwersytetu \u015al\u0105skiego. Kierownikiem Katedry Algebry i Teorii Liczb by\u0142 Antoni Wakulicz, a badania naukowe tam prowadzone dotyczy\u0142y g\u0142\u00f3wnie inspirowanych przez W. Sierpi\u0144skiego problem\u00f3w z zakresu r\u00f3wna\u0144 diofantycznych i liczb pseudopierwszych. W roku 1966 uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora na podstawie rozprawy pt. On the distribution of prime factors of Mersenne numbers<\/i>. W latach 1968-1971 pracowa\u0142 jako adiunkt w Instytucie Matematyki Uniwersytetu \u015al\u0105skiego.<\/span><\/p>\nBardzo wa\u017cnym w jego karierze naukowej by\u0142o otrzymanie stypendium British Council na roczny sta\u017c naukowy na Uniwersytecie w Cambridge w Anglii. Pojecha\u0142 tam z zamiarem zintensyfikowania swoich bada\u0144 w zakresie teorii liczb. Jednak podczas sta\u017cu zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z now\u0105 w\u00f3wczas problematyk\u0105 algebraicznej teorii form kwadratowych, kt\u00f3ra go zafascynowa\u0142a i kt\u00f3rej pozosta\u0142 ju\u017c wierny do ko\u0144ca swojej dzia\u0142alno\u015bci naukowej. Po powrocie z Cambridge otrzyma\u0142 stanowisko docenta w Instytucie Matematyki Uniwersytu \u015al\u0105skiego i r\u00f3wnocze\u015bnie powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Algebry i Teorii Liczb, kt\u00f3r\u0105 pe\u0142ni\u0142 a\u017c do momentu przej\u015bcia na emerytur\u0119 w roku 2009. Od samego pocz\u0105tku kierowania Zak\u0142adem uda\u0142o mu si\u0119 skoncentrowa\u0107 zainteresowania m\u0142odych pracownik\u00f3w Zak\u0142adu na problematyce, z kt\u00f3r\u0105 zetkn\u0105\u0142 si\u0119 w Cambridge. W rezultacie intensywnej pracy i nawi\u0105zania kontaktu z czo\u0142owymi przedstawicielami tego kierunku bada\u0144 (jak: T. Y. Lam – Berkeley, R. Elman – Los Angeles, A. Prestel – Konstanz, W.\u00a0Scharlau – M\u00fcnster i wielu innych) grupa pod jego kierownictwem stopniowo zacz\u0119\u0142a uzyskiwa\u0107 wyniki budz\u0105ce zainteresowanie zagranicznych ekspert\u00f3w. Jego habilitacja (1977) oraz trzy doktoraty pracownik\u00f3w Zak\u0142adu (1979) zamkn\u0119\u0142y pierwszy etap bada\u0144 w zakresie algebraicznej teorii form kwadratowych, chocia\u017c badania te by\u0142y kontynuowane i w roku 1985 w tej tematyce kolejny pracownik Zak\u0142adu uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora.<\/span><\/p>\nW latach osiemdziesi\u0105tych jego zainteresowania badawcze posz\u0142y w kierunku teorii form kwadratowych nad cia\u0142ami globalnymi. Du\u017cy wp\u0142yw na to mia\u0142y jego wyjazdy do Stan\u00f3w Zjednoczonych. Pracowa\u0142 jako visiting professor w Southern Illinois University at Carbondale (1980-1981) oraz Louisiana State University at Baton Rouge (1985-1986 i semestr letni 1992). Szczeg\u00f3lnie wizyty w Baton Rouge by\u0142y bardzo owocne. Wsp\u00f3lne badania z pracuj\u0105cymi tam specjalistami z algebraicznej teorii liczb (P. E. Conner, R. Perlis) doprowadzi\u0142y go do znalezienia kompletnego opisu zachowania si\u0119 form kwadratowych nad cia\u0142ami globalnymi (szczeg\u00f3\u0142y w dalszej cz\u0119\u015bci artyku\u0142u). Dodatkowym efektem tej mi\u0119dzynarodowej wsp\u00f3\u0142pracy by\u0142 w roku 1988 kolejny doktorat w Zak\u0142adzie. Wyniki jego bada\u0144 szybko zyska\u0142y szerokie uznanie w kraju i zagranic\u0105. W roku 1989 Prezydent RP nada\u0142 mu tytu\u0142 profesora. Od roku 1990 zajmowa\u0142 w Instytucie Matematyki stanowisko profesora, a w roku 1996 Senat Uniwersytetu \u015al\u0105skiego przyzna\u0142 mu stanowisko profesora zwyczajnego w Uniwersytecie \u015al\u0105skim. Po roku 2000 jego zainteresowania posz\u0142y w kierunku teorii form kwadratowych nad pier\u015bcieniami. W ramach grantu promotorskiego jaki otrzyma\u0142 z Komitetu Bada\u0144 Naukowych w roku 2004 kolejna osoba z Zak\u0142adu uzyska\u0142a pod jego opiek\u0105 stopie\u0144 doktora. W sumie by\u0142 promotorem siedmiu prac doktorskich. W kierowanym przez niego Zak\u0142adzie panowa\u0142a bardzo dobra atmosfera. Ch\u0119tnie wspiera\u0142 i inspirowa\u0142 swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w w ich indywidualnych badaniach (nie zawsze zgodnych z jego zainteresowaniami naukowymi) czego efektem by\u0142y cztery habilitacje jego doktorant\u00f3w i dziewi\u0119\u0107 doktorat\u00f3w jego \u201enaukowych wnuk\u00f3w\u201d. Prof.\u00a0Szymiczek by\u0142 niezmiernie \u017cyczliwy dla swoich uczni\u00f3w. Nie tylko towarzyszy\u0142 im w rozwoju naukowym, ale r\u00f3wnie\u017c s\u0142u\u017cy\u0142 pomoc\u0105 w sprawach dydaktycznych i problemach osobistych.<\/span><\/p>\nBy\u0142 autorem 67 artyku\u0142\u00f3w naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz autorem trzech skrypt\u00f3w i dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. Szczeg\u00f3lnie jego monografia Bilinear Algebra: An Introduction to the Algebraic Theory of Quadratic Forms<\/i> wydana prze Gordon and Breach Science Publishers jest jedn\u0105 z podstawowych pozycji w literaturze algebraicznej teorii form kwadratowych.<\/span><\/p>\nProfesor Szymiczek by\u0142 doskona\u0142ym m\u00f3wc\u0105. Jego publiczne wyst\u0105pienia, niezale\u017cnie czy to by\u0142y powa\u017cne odczyty naukowe czy te\u017c mniejszej wagi, zawsze mia\u0142y przemy\u015blan\u0105 dramaturgi\u0119, a kreda w jego r\u0119c\u0119 stawia\u0142a znaki na tablicy w nieprzypadkowy spos\u00f3b. Wyg\u0142osi\u0142 48 odczyt\u00f3w naukowych na konferencjach mi\u0119dzynarodowych i w uniwersytetach zagranicznych. Szczeg\u00f3ln\u0105 sympati\u0105 darzy\u0142 matematyk\u00f3w czeskich i s\u0142owackich. Od roku 1973 organizowana jest cyklicznie co dwa lata czesko-s\u0142owacka konferencja z teorii liczb, pocz\u0105tkowo pod nazw\u0105 Summer School on Number Theory, a obecnie jako Czech and Slovak International Conference on Number Theory. Na drugiej konferencji w tym cyklu, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w Kocovcach, by\u0142 pierwszym zagranicznym uczestnikiem. Od tego czasu, zawsze gor\u0105co zapraszany, uczestniczy\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci z tych konferencji. W trakcie jednej z wizyt na Uniwersytecie w Ostrawie zaproponowa\u0142 zorganizowanie wsp\u00f3lnej czesko-polsko-s\u0142owackiej konferencji z teorii liczb, kt\u00f3ra by szczeg\u00f3lnie integrowa\u0142a m\u0142odych matematyk\u00f3w z Czech, Polski i S\u0142owacji. Od roku 1996 konferencje te organizowane s\u0105 co dwa lata na przemian przez Uniwesytet w Ostrawie i Uniwersytet \u015al\u0105ski, a od roku 2010 organizowane s\u0105 wsp\u00f3lnie z Colloquiumfest on Algebra and Logic pod nazw\u0105 ALANT (Algebra, Logic and Number Theory), gromadz\u0105c wielu znacz\u0105cych matematyk\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata.<\/span><\/p>\nJako uznany matematyk prof. Szymiczek wielokrotnie by\u0142 proszony o recenzje w awansach naukowych. Napisa\u0142 kilkana\u015bcie recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych oraz 10 ocen dorobku kandydat\u00f3w do tytu\u0142u naukowego profesora lub stanowisk profesorskich w kraju i zagranic\u0105. Pisa\u0142 recenzje dla wielu czasopism krajowych i zagranicznych.<\/span><\/p>\nBy\u0142 \u015bwietnym nauczycielem akademickim. Podejmowa\u0142 si\u0119 prowadzenia wielu niestandardowych wyk\u0142ad\u00f3w z szeroko rozumianej algebry, teorii liczb i geometrii. Metody dydaktyczne jakie stosowa\u0142 by\u0142y, i zawsze b\u0119d\u0105, wzorem dla jego uczni\u00f3w. O jego popularno\u015bci w\u015br\u00f3d student\u00f3w najlepiej \u015bwiadczy liczba dwustu magistrant\u00f3w jakich wypromowa\u0142 w czasie swojej kariery zawodowej.<\/span><\/p>\nNie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 jego pracy organizatorskiej na rzecz Instytutu i Uniwersytetu. W latach 1975- 1981 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Instytutu, a w roku 1993, gdy Instytut uzyska\u0142 prawo organizacji studi\u00f3w doktoranckich, zorganizowa\u0142 od podstaw Studium Doktoranckie w Instytucie i by\u0142 jego kierownikiem a\u017c do roku 2002. Za sw\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 by\u0142 wielokrotnie nagradzany. Otrzyma\u0142 m.in. nagrod\u0119 Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego (1965, 1977, 1978), nagrod\u0119 Polskiego Towarzystwa Matematycznego dla m\u0142odych matematyk\u00f3w (1965), medal Komisji Edukacji Narodowej (2001), Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi (1977), Krzy\u017c Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985).<\/span><\/p>\nJego \u015bmier\u0107 w dniu 20 lipca 2015 roku nape\u0142ni\u0142a smutkiem serca wszystkich tych kt\u00f3rzy mieli szcz\u0119\u015bcie w swoim \u017cyciu go spotka\u0107.<\/span><\/p>\nOPRACOWA\u0141: Andrzej S\u0142adek<\/strong><\/span> \r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n \r\n ![\"img\"](\"https:\/\/us.edu.pl\/instytut\/im\/wp-content\/uploads\/sites\/43\/Pami\u0119tamy-o\/szymiczek-250x300.png\")
<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"[vc_row][vc_column][\/vc_column][\/vc_row] […]<\/p>\n
Bardzo wa\u017cnym w jego karierze naukowej by\u0142o otrzymanie stypendium British Council na roczny sta\u017c naukowy na Uniwersytecie w Cambridge w Anglii. Pojecha\u0142 tam z zamiarem zintensyfikowania swoich bada\u0144 w zakresie teorii liczb. Jednak podczas sta\u017cu zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z now\u0105 w\u00f3wczas problematyk\u0105 algebraicznej teorii form kwadratowych, kt\u00f3ra go zafascynowa\u0142a i kt\u00f3rej pozosta\u0142 ju\u017c wierny do ko\u0144ca swojej dzia\u0142alno\u015bci naukowej. Po powrocie z Cambridge otrzyma\u0142 stanowisko docenta w Instytucie Matematyki Uniwersytu \u015al\u0105skiego i r\u00f3wnocze\u015bnie powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Algebry i Teorii Liczb, kt\u00f3r\u0105 pe\u0142ni\u0142 a\u017c do momentu przej\u015bcia na emerytur\u0119 w roku 2009. Od samego pocz\u0105tku kierowania Zak\u0142adem uda\u0142o mu si\u0119 skoncentrowa\u0107 zainteresowania m\u0142odych pracownik\u00f3w Zak\u0142adu na problematyce, z kt\u00f3r\u0105 zetkn\u0105\u0142 si\u0119 w Cambridge. W rezultacie intensywnej pracy i nawi\u0105zania kontaktu z czo\u0142owymi przedstawicielami tego kierunku bada\u0144 (jak: T. Y. Lam – Berkeley, R. Elman – Los Angeles, A. Prestel – Konstanz, W.\u00a0Scharlau – M\u00fcnster i wielu innych) grupa pod jego kierownictwem stopniowo zacz\u0119\u0142a uzyskiwa\u0107 wyniki budz\u0105ce zainteresowanie zagranicznych ekspert\u00f3w. Jego habilitacja (1977) oraz trzy doktoraty pracownik\u00f3w Zak\u0142adu (1979) zamkn\u0119\u0142y pierwszy etap bada\u0144 w zakresie algebraicznej teorii form kwadratowych, chocia\u017c badania te by\u0142y kontynuowane i w roku 1985 w tej tematyce kolejny pracownik Zak\u0142adu uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora.<\/span><\/p>\n W latach osiemdziesi\u0105tych jego zainteresowania badawcze posz\u0142y w kierunku teorii form kwadratowych nad cia\u0142ami globalnymi. Du\u017cy wp\u0142yw na to mia\u0142y jego wyjazdy do Stan\u00f3w Zjednoczonych. Pracowa\u0142 jako visiting professor w Southern Illinois University at Carbondale (1980-1981) oraz Louisiana State University at Baton Rouge (1985-1986 i semestr letni 1992). Szczeg\u00f3lnie wizyty w Baton Rouge by\u0142y bardzo owocne. Wsp\u00f3lne badania z pracuj\u0105cymi tam specjalistami z algebraicznej teorii liczb (P. E. Conner, R. Perlis) doprowadzi\u0142y go do znalezienia kompletnego opisu zachowania si\u0119 form kwadratowych nad cia\u0142ami globalnymi (szczeg\u00f3\u0142y w dalszej cz\u0119\u015bci artyku\u0142u). Dodatkowym efektem tej mi\u0119dzynarodowej wsp\u00f3\u0142pracy by\u0142 w roku 1988 kolejny doktorat w Zak\u0142adzie. Wyniki jego bada\u0144 szybko zyska\u0142y szerokie uznanie w kraju i zagranic\u0105. W roku 1989 Prezydent RP nada\u0142 mu tytu\u0142 profesora. Od roku 1990 zajmowa\u0142 w Instytucie Matematyki stanowisko profesora, a w roku 1996 Senat Uniwersytetu \u015al\u0105skiego przyzna\u0142 mu stanowisko profesora zwyczajnego w Uniwersytecie \u015al\u0105skim. Po roku 2000 jego zainteresowania posz\u0142y w kierunku teorii form kwadratowych nad pier\u015bcieniami. W ramach grantu promotorskiego jaki otrzyma\u0142 z Komitetu Bada\u0144 Naukowych w roku 2004 kolejna osoba z Zak\u0142adu uzyska\u0142a pod jego opiek\u0105 stopie\u0144 doktora. W sumie by\u0142 promotorem siedmiu prac doktorskich. W kierowanym przez niego Zak\u0142adzie panowa\u0142a bardzo dobra atmosfera. Ch\u0119tnie wspiera\u0142 i inspirowa\u0142 swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w w ich indywidualnych badaniach (nie zawsze zgodnych z jego zainteresowaniami naukowymi) czego efektem by\u0142y cztery habilitacje jego doktorant\u00f3w i dziewi\u0119\u0107 doktorat\u00f3w jego \u201enaukowych wnuk\u00f3w\u201d. Prof.\u00a0Szymiczek by\u0142 niezmiernie \u017cyczliwy dla swoich uczni\u00f3w. Nie tylko towarzyszy\u0142 im w rozwoju naukowym, ale r\u00f3wnie\u017c s\u0142u\u017cy\u0142 pomoc\u0105 w sprawach dydaktycznych i problemach osobistych.<\/span><\/p>\n By\u0142 autorem 67 artyku\u0142\u00f3w naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz autorem trzech skrypt\u00f3w i dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. Szczeg\u00f3lnie jego monografia Bilinear Algebra: An Introduction to the Algebraic Theory of Quadratic Forms<\/i> wydana prze Gordon and Breach Science Publishers jest jedn\u0105 z podstawowych pozycji w literaturze algebraicznej teorii form kwadratowych.<\/span><\/p>\n Profesor Szymiczek by\u0142 doskona\u0142ym m\u00f3wc\u0105. Jego publiczne wyst\u0105pienia, niezale\u017cnie czy to by\u0142y powa\u017cne odczyty naukowe czy te\u017c mniejszej wagi, zawsze mia\u0142y przemy\u015blan\u0105 dramaturgi\u0119, a kreda w jego r\u0119c\u0119 stawia\u0142a znaki na tablicy w nieprzypadkowy spos\u00f3b. Wyg\u0142osi\u0142 48 odczyt\u00f3w naukowych na konferencjach mi\u0119dzynarodowych i w uniwersytetach zagranicznych. Szczeg\u00f3ln\u0105 sympati\u0105 darzy\u0142 matematyk\u00f3w czeskich i s\u0142owackich. Od roku 1973 organizowana jest cyklicznie co dwa lata czesko-s\u0142owacka konferencja z teorii liczb, pocz\u0105tkowo pod nazw\u0105 Summer School on Number Theory, a obecnie jako Czech and Slovak International Conference on Number Theory. Na drugiej konferencji w tym cyklu, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w Kocovcach, by\u0142 pierwszym zagranicznym uczestnikiem. Od tego czasu, zawsze gor\u0105co zapraszany, uczestniczy\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci z tych konferencji. W trakcie jednej z wizyt na Uniwersytecie w Ostrawie zaproponowa\u0142 zorganizowanie wsp\u00f3lnej czesko-polsko-s\u0142owackiej konferencji z teorii liczb, kt\u00f3ra by szczeg\u00f3lnie integrowa\u0142a m\u0142odych matematyk\u00f3w z Czech, Polski i S\u0142owacji. Od roku 1996 konferencje te organizowane s\u0105 co dwa lata na przemian przez Uniwesytet w Ostrawie i Uniwersytet \u015al\u0105ski, a od roku 2010 organizowane s\u0105 wsp\u00f3lnie z Colloquiumfest on Algebra and Logic pod nazw\u0105 ALANT (Algebra, Logic and Number Theory), gromadz\u0105c wielu znacz\u0105cych matematyk\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata.<\/span><\/p>\n Jako uznany matematyk prof. Szymiczek wielokrotnie by\u0142 proszony o recenzje w awansach naukowych. Napisa\u0142 kilkana\u015bcie recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych oraz 10 ocen dorobku kandydat\u00f3w do tytu\u0142u naukowego profesora lub stanowisk profesorskich w kraju i zagranic\u0105. Pisa\u0142 recenzje dla wielu czasopism krajowych i zagranicznych.<\/span><\/p>\n By\u0142 \u015bwietnym nauczycielem akademickim. Podejmowa\u0142 si\u0119 prowadzenia wielu niestandardowych wyk\u0142ad\u00f3w z szeroko rozumianej algebry, teorii liczb i geometrii. Metody dydaktyczne jakie stosowa\u0142 by\u0142y, i zawsze b\u0119d\u0105, wzorem dla jego uczni\u00f3w. O jego popularno\u015bci w\u015br\u00f3d student\u00f3w najlepiej \u015bwiadczy liczba dwustu magistrant\u00f3w jakich wypromowa\u0142 w czasie swojej kariery zawodowej.<\/span><\/p>\n Nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 jego pracy organizatorskiej na rzecz Instytutu i Uniwersytetu. W latach 1975- 1981 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Instytutu, a w roku 1993, gdy Instytut uzyska\u0142 prawo organizacji studi\u00f3w doktoranckich, zorganizowa\u0142 od podstaw Studium Doktoranckie w Instytucie i by\u0142 jego kierownikiem a\u017c do roku 2002. Za sw\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 by\u0142 wielokrotnie nagradzany. Otrzyma\u0142 m.in. nagrod\u0119 Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego (1965, 1977, 1978), nagrod\u0119 Polskiego Towarzystwa Matematycznego dla m\u0142odych matematyk\u00f3w (1965), medal Komisji Edukacji Narodowej (2001), Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi (1977), Krzy\u017c Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985).<\/span><\/p>\n Jego \u015bmier\u0107 w dniu 20 lipca 2015 roku nape\u0142ni\u0142a smutkiem serca wszystkich tych kt\u00f3rzy mieli szcz\u0119\u015bcie w swoim \u017cyciu go spotka\u0107.<\/span><\/p>\n OPRACOWA\u0141: Andrzej S\u0142adek<\/strong><\/span> \r\n [vc_row][vc_column][\/vc_column][\/vc_row] […]<\/p>\n<\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n <\/div>[\/vc_column][\/vc_row]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"