Przejdź do treści

Uniwersytet Śląski w Katowicach

  • Polski
  • English
Wydział Nauk Społecznych

Czy CRP może służyć do przewidywania wyników psychoterapii u osób z zespołem stresu pourazowego?

20.06.2022 - 11:30 aktualizacja 21.06.2022 - 11:45
Redakcja: violettakulik

Czy biologiczny wskaźnik zapalenia ogólnoustrojowego znany jako białko C-reaktywne (CRP) może służyć do przewidywania wyników psychoterapii u osób z zespołem stresu pourazowego (PTSD)?

Czy czynnik CRP może wskazywać osoby odporne na psychoterapię?

 

Na te i inne pytanie odpowiedzi w najnowszym artykule: „The relations between C-reactive protein and trauma exposure, PTSD and depression symptoms, and PTSD psychotherapy treatment response in treatment seeking veterans and service members”, opublikowanym w czasopiśmie „Brain Behavior and Immunity” autorstwa dr Moniki Stojek, prof. UŚ i współautorów ze Szkoły Medycznej Uniwersytetu Emory (Atlanta, USA).

Badacze sprawdzali, czy biologiczny wskaźnik zapalenia ogólnoustrojowego znany jako białko C-reaktywne (CRP) może służyć do przewidywania wyników psychoterapii u osób z zespołem stresu pourazowego (PTSD). PTSD charakteryzuje się symptomami ponownego przeżywania traumatycznego wydarzenia oraz unikaniem bodźców, które mogą przypominać o tym wydarzeniu. Osoby z PTSD często doświadczają pogorszonego stanu zdrowia, co po części jest tłumaczone zmianami zachodzącymi w ich układzie nerwowym i endokrynologicznym na skutek przedłużonej reakcji stresowej. CRP jest właśnie jednym ze wskaźników pogorszonego stanu zdrowia – sygnałem, że organizm zwalcza infekcje lub patogeny – i poziom CRP jest często podwyższony u osób z PTSD. Przedłużona eksopzycja to poparte dowodami naukowymi podejście psychoteraputyczne do leczenia symptomów PTSD. Pomimo tego, że w większości przypadków wiążę się z obniżeniem symptomów PTSD i poprawy funkcjonowania, około ⅓ osób uczestniczących w tej terapii nie uzyskuje oczekiwanej poprawy. W związku z tym, badacze poszukują czynników, również biologicznych takich jak CRP, które mogą wskazywać na to komu terapia pomoże, a komu nie, aby bardziej skutecznie leczyć osoby “odporne” na psychoterapię. Na przykład, podwyższone CRP wpływa negatywnie na wyniki terapii u osób z depresją. Wyższy poziom CRP będzie związany z gorszą odpowiedzią na terapię przedłużonej ekspozycji u osób z PTSD. Jednak wyniki pokazały, że w próbie weteranów amerykańskich sił zbrojnych, poziom CRP przed rozpoczęciem terapii przedłużonej ekspozycji nie przewidywał sukcesu u osób z PTSD. Warto zauważyć, że CRP było znacząco podwyższone w tej próbie, osiągając średnio wartość ponad 4 mg/L krwi (powyżej przyjętego odcięcia klinicznego w wysokości 3 mg/L), wskazując na obecność ogólnoustrojowych stanów zapalnych w tej próbie.

dr Monika Stojek, prof. UŚ

dr Monika Stojek, prof. UŚ

return to top