W pracowni metalograficznej przygotowuje się próbki do badań na mikroskopie optycznym oraz skaningowym mikroskopie elektronowym. Proces przygotowania obejmuje cięcie, inkludowanie (oprawianie), szlifowanie, polerowanie i ewentualne trawienie chemiczne. Proces ten ma na celu uzyskanie idealnie gładkiej, czystej i nieuszkodzonej powierzchni, która pozwoli na precyzyjną analizę struktury materiału pod mikroskopem.
Etapy przygotowania próbki:
- Cięcie: Wycinanie próbki z większego elementu za pomocą specjalistycznej przecinarki metalograficznej. W trakcie wycinania konieczne jest użycie chłodziwa, aby uniknąć uszkodzeń strukturalnych, mikropęknięć czy przegrzania materiału.
- Inkludowanie (oprawianie): Umieszczenie próbki w żywicy („na gorąco” w prasie lub „na zimno” w żywicy epoksydowej/akrylowej). Ten etap ułatwia późniejszą obróbkę i chroni delikatne materiały lub małe próbki.
- Szlifowanie: Wygładzanie powierzchni próbki, rozpoczynając od papieru ściernego o grubszym ziarnie, a następnie przechodząc do coraz drobniejszych. Celem jest usunięcie śladów po cięciu.
- Polerowanie: Uzyskanie powierzchni lustrzanej. Wykonuje się je za pomocą tarcz oraz okładzin z sukna polerskiego i past diamentowych lub zawiesin, by uzyskać powierzchnię wolną od rys.
- Trawienie chemiczne: poprzez zastosowanie odpowiednich odczynników chemicznych na wypolerowanej powierzchni, które ujawniają mikrostrukturę materiału, tworząc kontrast między różnymi składnikami i fazami.
- Szlifierko-polerki metalograficzne – urządzenia, łączące funkcje szlifowania (przy użyciu papierów ściernych o różnej granulacji) i polerowania (z użyciem specjalnego sukna i past diamentowych).
- Polerki ręczne: operator trzyma próbkę i dociska ją do obracającego się talerza. Umożliwiają dużą kontrolę nad procesem, ale wymagają wprawy, aby uzyskać powtarzalne wyniki.
- Polerki automatyczne: urządzenia w pełni zautomatyzowane, które mogą przygotowywać kilka próbek jednocześnie. Umożliwiają programowanie parametrów szlifowania i polerowania, zapewniając wysoką powtarzalność i wydajność.
- Polerki dwutarczowe – urządzenia wyposażone w dwa niezależne talerze, co pozwala na jednoczesne prowadzenie dwóch różnych etapów preparatyki (np. szlifowanie wstępne i polerowanie) lub pracę dwóch operatorów naraz. Zwiększają wydajność i elastyczność pracy w laboratorium.
- Prasy do inkludowania: służą do osadzania próbek w materiałach żywicznych, co ułatwia ich szlifowanie i polerowanie.
Inkludowanie na gorąco to proces w metalografii, w którym próbki materiałowe umieszcza się w prasie pod wysoką temperaturą i ciśnieniem, aby zatopić je w specjalnej, termoutwardzalnej żywicy, tworząc trwały zgład. Metoda ta służy do ochrony próbek, zwłaszcza metali, przed uszkodzeniem podczas dalszych analiz mikroskopowych, ale nie nadaje się dla materiałów wrażliwych na wysoką temperaturę.
