Przejdź do treści

Uniwersytet Śląski w Katowicach

Wydział Teologiczny

Zmarł Ks. dr hab. Jerzy Cuda

21.11.2020 - 16:01 aktualizacja 24.11.2020 - 22:17
Redakcja: Wojciech Kamczyk

Ze smutkiem zawiadamiamy, że dnia 20 listopada 2020 zmarł w Katowicach

Ksiądz dr hab. Jerzy Cuda,

emerytowany pracownik Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego.

Zmarły dzielił wyzwania pierwszych lat pracy Wydziału. Przez długi czas pełnił funkcję kierownika Zakładu Teologii Fundamentalnej. Był znakomitym fachowcem w zakresie teologii fundamentalnej, cenionym autorem publikacji, cierpliwym nauczycielem studentów, serdecznym kolegą w pracy. Jego myśl teologiczna, zanurzona w filozoficznym dyskursie nowoczesności, zawsze nacechowana była wnikliwym poszukiwaniem wyrazu dla prawdy Ewangelii.

Śp. Ks. Jerzy Cuda pozostanie głęboko zapisany we wdzięcznej pamięci naszej wspólnoty akademickiej. Składamy serdeczne wyrazy współczucia wszystkim Bliskim Zmarłego. Zapewniamy o więzi z Wami w modlitwie.

Pogrzeb śp. ks. dr. hab. Jerzego Cudy odbędzie się 26 listopada br. (czwartek) o godz. 14.00, w parafii św. Michała w Suchej Górze.

Dziekan i wspólnota akademicka Wydziału Teologicznego

img

 

Ks. Jerzy Cuda urodził się w Suchej Górze (Bytom) 20 stycznia 1940 r. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Po święceniach prezbiteratu (1964) pracował trzy lata jako wikariusz w parafii Stanowice.

W 1967 r. rozpoczął studia licencjackie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1971 r. przeniósł się do Paryża, aby w Institut Catholique kontynuować studia doktoranckie. Rozprawę doktorską przygotował pod kierunkiem profesora teologii fundamentalnej, dominikanina Claude’a Geffré. 2 lipca 1976 r. obronił tezę doktorską noszącą tytuł La croyance et l’incroyance à la lumière de la théologie de l’espérance. Essai d’une synthèse thématique fondé sur la théologie de l’espérance de J.B. Metz. Po powrocie z Paryża przez jeden rok pracował w parafii Orzegów (pomoc duszpasterska).

Od 1978 do 2001 r. prowadził wykłady z teologii fundamentalnej i religiologii w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie, a później w Katowicach. W tym czasie prowadził równoległe wykłady w Wyższym Instytucie Kultury Religijnej KUL, a także w Eksternistycznych Studiach Teologicznych KUL z siedzibą w Katowicach.

Od 1995 do 2001 r. podjął zajęcia zlecone w Sekcji Teologii Fundamentalnej KUL wygłaszając wykłady monograficzne dla doktorantów. 11 listopada 1999 r. odbyło się kolokwium habilitacyjne na Wydziale Teologii KUL. Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowo-dydaktycznego i rozprawy zatytułowanej Praktyczno-społeczne kryterium wiarygodności objawionego sensu historii. Analityczno-syntetyczne studium inspirowane paradygmatem nowej teologii politycznej. Habilitacja została zatwierdzona 26 kwietnia następnego roku.

Od 1.10. 2001 r. rozpoczął pracę na powołanym do istnienia Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W pierwszych dwóch latach funkcjonowania Wydziału, ks. J. Cuda pracował jako adiunkt w Zakładzie Teologii Fundamentalnej i Dogmatycznej. W roku akademickim 2003/2004 powołano do istnienia Zakład Teologii Fundamentalnej. Ks. J. Cuda uczestniczy w formalno-merytorycznej organizacji pracy Zakładu jako jego pierwszy kierownik. W 2006 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego UŚ.

Inspirowany naukowymi środowiskami (Paryż, Münster) badawczy paradygmat J. Cudy wpisany jest w interpretacyjny trójkąt: teologia – antropologia – hermeneutyka. Kluczowym przedmiotem zainteresowania są zagadnienia praktyczno-społecznego kryterium wiarygodności objawionej antropologii. W tym projekcie badań spotyka się całokształt działalności ks. Cudy. Wyraża się to w wykładach kursorycznych i monograficznych. Na uwagę zasługuje podręcznik z teologii fundamentalnej, (Wiary godna antropologia. Hermeneutyczny zarys teologii fundamentalnej, Katowice 2002) uznawany przez polskie środowisko teologów fundamentalnych za klasykę tej dyscypliny teologicznej. Należy także przywołać prowadzone od początku seminarium naukowe z teologii fundamentalnej i liczne grono wypromowanych magistrów. Nie można pominąć wkładu w organizację i uczestnictwo w sympozjach. 23-24 września 2003 r. pod kierunkiem J. Cudy zostało zorganizowane na Wydziale Teologicznym UŚ w Katowicach dla polskiego środowiska naukowego teologów fundamentalnych, międzynarodowe sympozjum, poświęcone społecznej aktualizacji tożsamości człowieka, zwłaszcza w perspektywie przeżywanych na progu XXI stulecia kryzysów postawy prospołecznej i pluralizmu poszukiwań wyjaśnienia tożsamości człowieka. Sympozjum przyjęło charakter zarówno międzynarodowy (prelegenci z Wiednia i Paryża), jak i interdyscyplinarny (obok prelegentów-teologów, zaproszeni zostali przedstawiciele innych dyscyplin naukowych m.in. z Uniwersytetu Warszawskiego /psychologia/ i Wydziału Nauk Społecznych UŚ /socjologia/). Owocem sympozjum była wydana pod redakcją J. Cudy publikacja: Społeczna aktualizacja tożsamości człowieka. Teologia fundamentalna w interdyscyplinarnym dialogu, (Katowice 2004). Trzeba także dodać aktywne wystąpienia J. Cudy w czasie dorocznych zjazdów Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce, którego jest członkiem zwyczajnym, czy w sympozjach organizowanych przez Komitet Nauk Teologicznych PAN. Podczas VIII Zjazdu Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych, odbywającego się w Bydgoszczy (wrzesień 2012), ks. Cuda został włączony do grona Członków honorowych Stowarzyszenia, doceniając jego dorobek naukowy dla rozwoju teologii fundamentalnej.

Będąc na emeryturze, ks. Cuda nie zaprzestał swojego „zmagania się” z problematyką antropogenezy wyrażającej się w poszukiwaniu i odkrywaniu tożsamości człowieka trwając przy modelu prowadzenia myśli, jakim jest paradygmat antropologiczno-hermeneutyczny. Owocem jego przemyśleń, jako teologa objawionej antropologii, było wiele opublikowanych artykułów i publikacji książkowych (m.in. Człowiek dowodem istnienia Boga? (2010), …mamy nadzieję, że w to co wierzymy zrealizujemy miłością… (2016), „Prawa ? Lewa” (Mt 25, 33n). Ostatnia alternatywa (2019).W tym ostatnim tekście, będącym swoistego rodzaju testamentem naukowym pisał: „Historia ludzkości jest więc Nadzieją czekającą na żniwa ostatecznej sprawiedliwości. Stwórczo-zbawczą historię ludzkości zakończy ‘ostatnia alternatywa’: Życie – Śmierć – Zmartwychwstanie” (s.8).

 

Zobacz: Artykuł poświęcony drodze naukowej ks. Jerzego Cudy, otwierający dedykowaną mu księgę jubileuszową

return to top