dr hab. Piotr Olechowski
ORCID: 0000-0003-4108-2682
email: piotr.olechowski@us.edu.pl
nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Absolwent studiów historycznych na uniwersytetach w Szczecinie i Rzeszowie. Adiunkt badawczo-dydaktyczny w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W okresie kryzysu uchodźczego wiosną 2022 r. w charakterze wolontariusza przez kilka miesięcy pełnił funkcję tłumacza polsko-rosyjsko-ukraińskiego. W latach 2019-2023 wykładowca Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.
Stypendysta Rządu RP – ówczesnego Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej MNiSW (dwukrotnie), Fundacji „Kronos” im. Augusta hr. Cieszkowskiego, Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej we Lwowie. Kilkukrotny stażysta Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki, Ukraińskiego Katolickiego Uniwersytetu we Lwowie oraz Przykarpackiego Narodowego Uniwersytetu im. Wasyla Stefanyka w Iwano-Frankiwsku. Kierownik i wykonawca merytoryczny w grantach badawczych finansowanych ze środków Narodowego Centrum Nauki oraz Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Członek Rad Naukowych czasopism „Kwartalnik Kresowy” (Warszawa), „Prace Historyczno-Archiwalne” (Rzeszów), „Україна – Польща: історична спадщина і суспільна свідомість” (Lwów).
Zainteresowania naukowe obejmują sytuację Polaków w ZSRR, sowietyzację dawnych ziem wschodnich II RP, dzieje polskiej dyplomacji w ZSRR i granicy polsko-radzieckiej oraz działalność radzieckich służb specjalnych i sądownictwa.
Za działalność naukową otrzymał m.in. III nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie im. prof. Stanisława Herbsta na najlepszą pracę magisterską z historii Polski (2015), II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie „Aktualna Nauka” im. Olega Kena (2018), wyróżnienie w XXIV edycji Konkursu im. Wacława Felczaka i Henryka Wereszyckiego na najlepszą monografię z zakresu historii Europy Środkowej (2024), wyróżnienie w IV edycji Konkursu o Nagrodę Historyczną im. Leona Wasilewskiego (2024), nagrodę Przeglądu Wschodniego w kategorii „Dzieje Polaków na Wschodzie”(2025). Był także finalistą konkursu o Nagrodę im. Tomasza Strzembosza (2024) oraz konkursu im. Jerzego Giedroycia (2025). Odznaczony przez Prezydenta RP Srebrnym Krzyżem Zasługi za dokumentowanie prawdy o najnowszej historii Polski (2024). Laureat stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców (na lata 2025-2028), a także stypendium Grand Prix 25. Edycji Nagród Naukowych Tygodnika „Polityka” w dziedzinie nauk humanistycznych (2025). W 2026 r. otrzymał nominację redakcji „Dziennika Zachodniego” do tytułu „Osobowość Roku 2025” w kategorii „Nauka”.
Wybrane publikacje:
Monografie autorskie:
• Stosunki polsko-ukraińskie we Lwowie w świetle wspomnień (1918-1939), Przemyśl 2017, ss.156.
• W cieniu dwóch totalitaryzmów. Życie codzienne na ziemi stanisławowskiej 1939-1944, Warszawa 2023, s.344.
• Agonia Polaków we Lwowie 1944-1959, Warszawa 2024, ss.496.
• „Skazani za polskość”. Działalność radzieckiego aparatu represji przeciwko Polakom w obwodzie kamieniecko-podolskim w latach 1937–1938 i jej następstwa w kolejnych dekadach XX stulecia, Warszawa 2025, ss.431.
Monografie pod redakcją:
• [słowo wstępne, opracowanie naukowe, redakcja] Wygnanie. Wojenna historia kresowej rodziny, Warszawa 2023, ss.544.
Artykuły w czasopismach naukowych:
• Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kijowie pod lupą radzieckich służb specjalnych w kwietniu 1938 r., „Przegląd Wschodnioeuropejski”, (2017) nr VIII/2, s.159-169.
• „Szpiedzy amerykańscy” czy „głosiciele wiary”. Dwa przypadki procesów karnych Świadków Jehowy w ZSRR w drugiej połowie lat 50. XX wieku, „Pamięć i Sprawiedliwość”, (2021), nr 37, s.169-187.
• Dziedzictwo (nie)pożądane? Polskie ślady w przestrzeni miejskiej współczesnego Lwowa: zacieranie, usuwanie czy przekształcanie? „Język. Religia. Tożsamość”, (2022) nr 2 B, s.197-214.
• „Rozstrzelani za Zbruczem”. Praktyka wydawania wyroków śmierci na ludność polską w trzech obwodach Ukraińskiej SRR w ramach „operacji polskiej” w latach 1937-1938. Analiza komparatystyczna, „Dzieje Najnowsze” (2023) nr 1, s.77-99.
• [artykuł recenzyjny] „Przez zieloną granicę do raju”, czyli kilka uwag o książce Serhija Humennego „Uchodźcy. Nielegalne przekraczanie granicy polsko-sowieckiej w latach 1918-1939″, Warszawa 2022, Wydawnictwo IPN, ss.166, „Historia Slavorum Occidentis”, 2024, nr 2, s.250-267.
• [replika] Raz jeszcze na temat „podwójnej” zbruczańskiej granicy, czyli odpowiedź na „List otwarty” Serhija Humennego, zamieszczony w HSO 2024, nr 2, „Historia Slavorum Occidentis”, 2024, nr 4, s.232-244.
dr hab. Piotr Olechowski
ORCID: 0000-0003-4108-2682
email: piotr.olechowski@us.edu.pl
nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Absolwent studiów historycznych na uniwersytetach w Szczecinie i Rzeszowie. Adiunkt badawczo-dydaktyczny w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W okresie kryzysu uchodźczego wiosną 2022 r. w charakterze wolontariusza przez kilka miesięcy pełnił funkcję tłumacza polsko-rosyjsko-ukraińskiego. W latach 2019-2023 wykładowca Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.
Stypendysta Rządu RP – ówczesnego Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej MNiSW (dwukrotnie), Fundacji „Kronos” im. Augusta hr. Cieszkowskiego, Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej we Lwowie. Kilkukrotny stażysta Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki, Ukraińskiego Katolickiego Uniwersytetu we Lwowie oraz Przykarpackiego Narodowego Uniwersytetu im. Wasyla Stefanyka w Iwano-Frankiwsku. Kierownik i wykonawca merytoryczny w grantach badawczych finansowanych ze środków Narodowego Centrum Nauki oraz Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Członek Rad Naukowych czasopism „Kwartalnik Kresowy” (Warszawa), „Prace Historyczno-Archiwalne” (Rzeszów), „Україна – Польща: історична спадщина і суспільна свідомість” (Lwów).
Zainteresowania naukowe obejmują sytuację Polaków w ZSRR, sowietyzację dawnych ziem wschodnich II RP, dzieje polskiej dyplomacji w ZSRR i granicy polsko-radzieckiej oraz działalność radzieckich służb specjalnych i sądownictwa.
Za działalność naukową otrzymał m.in. III nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie im. prof. Stanisława Herbsta na najlepszą pracę magisterską z historii Polski (2015), II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie „Aktualna Nauka” im. Olega Kena (2018), wyróżnienie w XXIV edycji Konkursu im. Wacława Felczaka i Henryka Wereszyckiego na najlepszą monografię z zakresu historii Europy Środkowej (2024), wyróżnienie w IV edycji Konkursu o Nagrodę Historyczną im. Leona Wasilewskiego (2024), nagrodę Przeglądu Wschodniego w kategorii „Dzieje Polaków na Wschodzie”(2025). Był także finalistą konkursu o Nagrodę im. Tomasza Strzembosza (2024) oraz konkursu im. Jerzego Giedroycia (2025). Odznaczony przez Prezydenta RP Srebrnym Krzyżem Zasługi za dokumentowanie prawdy o najnowszej historii Polski (2024). Laureat stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców (na lata 2025-2028), a także stypendium Grand Prix 25. Edycji Nagród Naukowych Tygodnika „Polityka” w dziedzinie nauk humanistycznych (2025). W 2026 r. otrzymał nominację redakcji „Dziennika Zachodniego” do tytułu „Osobowość Roku 2025” w kategorii „Nauka”.
Wybrane publikacje:
Monografie autorskie:
• Stosunki polsko-ukraińskie we Lwowie w świetle wspomnień (1918-1939), Przemyśl 2017, ss.156.
• W cieniu dwóch totalitaryzmów. Życie codzienne na ziemi stanisławowskiej 1939-1944, Warszawa 2023, s.344.
• Agonia Polaków we Lwowie 1944-1959, Warszawa 2024, ss.496.
• „Skazani za polskość”. Działalność radzieckiego aparatu represji przeciwko Polakom w obwodzie kamieniecko-podolskim w latach 1937–1938 i jej następstwa w kolejnych dekadach XX stulecia, Warszawa 2025, ss.431.
Monografie pod redakcją:
• [słowo wstępne, opracowanie naukowe, redakcja] Wygnanie. Wojenna historia kresowej rodziny, Warszawa 2023, ss.544.
Artykuły w czasopismach naukowych:
• Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kijowie pod lupą radzieckich służb specjalnych w kwietniu 1938 r., „Przegląd Wschodnioeuropejski”, (2017) nr VIII/2, s.159-169.
• „Szpiedzy amerykańscy” czy „głosiciele wiary”. Dwa przypadki procesów karnych Świadków Jehowy w ZSRR w drugiej połowie lat 50. XX wieku, „Pamięć i Sprawiedliwość”, (2021), nr 37, s.169-187.
• Dziedzictwo (nie)pożądane? Polskie ślady w przestrzeni miejskiej współczesnego Lwowa: zacieranie, usuwanie czy przekształcanie? „Język. Religia. Tożsamość”, (2022) nr 2 B, s.197-214.
• „Rozstrzelani za Zbruczem”. Praktyka wydawania wyroków śmierci na ludność polską w trzech obwodach Ukraińskiej SRR w ramach „operacji polskiej” w latach 1937-1938. Analiza komparatystyczna, „Dzieje Najnowsze” (2023) nr 1, s.77-99.
• [artykuł recenzyjny] „Przez zieloną granicę do raju”, czyli kilka uwag o książce Serhija Humennego „Uchodźcy. Nielegalne przekraczanie granicy polsko-sowieckiej w latach 1918-1939″, Warszawa 2022, Wydawnictwo IPN, ss.166, „Historia Slavorum Occidentis”, 2024, nr 2, s.250-267.
• [replika] Raz jeszcze na temat „podwójnej” zbruczańskiej granicy, czyli odpowiedź na „List otwarty” Serhija Humennego, zamieszczony w HSO 2024, nr 2, „Historia Slavorum Occidentis”, 2024, nr 4, s.232-244.

