Zwracamy się do Państwa z prośbą o wsparcie zbiórki dla naszego kolegi, dra Łukasza Dawidowskiego, prof. UŚ – wspaniałego dydaktyka, popularyzatora nauki, człowieka z ogromną pasją do matematyki i niezwykłą cierpliwością do jej tłumaczenia.
Wielu studentów pamięta go jako osobę, która potrafiła tłumaczyć nawet najtrudniejsze zagadnienia z życzliwością, spokojem i zaangażowaniem. Dla innych jest po prostu dobrym kolegą i przyjacielem, zawsze gotowym pomóc i znaleźć czas dla drugiego człowieka.
Dziś Łukasz sam potrzebuje naszego wsparcia. Choruje na pierwotnie postępującą postać stwardnienia rozsianego — chorobę, która stopniowo odbiera sprawność i samodzielność.
Trwa zbiórka na dostosowanie mieszkania Łukasza, specjalistyczny sprzęt oraz samochód umożliwiający transport osoby poruszającej się na wózku.
Link do zbiórki: https://zrzutka.pl/5rff59
Szczególną inicjatywę pomocy dla dra Dawidowskiego podjęli również studenci Koła Naukowego Matematyków UŚ, którego to Łukasz od lat jest opiekunem i mentorem. W zamian za wsparcie wspomnianej zbiórki kwotą co najmniej 50 zł, członkowie Koła oferują charytatywne korepetycje z matematyki (w postaci jednorazowych zajęć) dla uczniów szkół średnich i studentów. Aby z nich skorzystać, wystarczy przesłać potwierdzenia wsparcia zbiórki pod adres knmat@us.edu.pl lub w wiadomości prywatnej na konto facebook. Więcej informacji o tej inicjatywie można znaleźć tutaj.
Serdecznie prosimy o wsparcie na miarę Państwa możliwości oraz udostępnienie zbiórki innym. Każda pomoc ma znaczenie.
Za wszystkie wpłaty i słowa wsparcia z dziękujemy z całego serca. Niech pomoc i dobro, dzięki którym życie będzie bardziej na plus, mnoży się przez dzielenie.
Kilka słów o SM
Stwardnienie rozsiane (w skrócie SM z łac. sclerosis multiplex) to przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, która wpływa na mózg i rdzeń kręgowy. Jest wywołana nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego, który zaczyna atakować osłonki nerwów, zaburzając przekazywanie impulsów nerwowych.
Określenie „rozsiane” w nazwie choroby odzwierciedla pojawianie się zmian chorobowych w różnych miejscach układu nerwowego. Od miejsca tych zmian zależą objawy SM. Część z nich jest łatwa do zauważenia przez otoczenie (np. trudności w poruszaniu, które mogą powodować konieczność korzystania z kul czy wózka inwalidzkiego), inne zupełnie niezauważalne (np. zmęczenie, problemy ze wzrokiem czy zaburzenia czucia).
SM może występować w różnych odmianach. Postać pierwotnie postępująca (PPMS), na którą cierpi Łukasz, postępuje przez cały czas bez charakterystycznych okresów remisji. Stan chorego powoli, ale systematycznie się pogarsza. Ta postać zalicza się to jednej z najrzadszych odmian SM, występując u około 9% pacjentów w Polsce. Chociaż PPSM nie jest w pełni wyleczalne, dzięki nowoczesnym terapiom medycznym można skutecznie spowolnić postęp choroby, złagodzić objawy i znacząco wydłużyć samodzielność pacjenta.
Więcej informacji na temat SM można znaleźć m.in. w artykule opublikowanym na okoliczność Światowy Dzień Stwardnienia Rozsianego, obchodzonego 30 maja.
Sam Łukasz opisuje swoją chorobę następująco:
W moim przypadku stwardnienie rozsiane jest chorobą, która postępuje powoli, ale skutecznie. Odebrała mi siłę w nogach, przez co poruszam się na wózku inwalidzkim. Coraz bardziej osłabia mi też ręce, a przez to codzienne funkcjonowanie staje się trudne, a wykonywanie najprostszych czynności jest wyzwaniem.
Jednak nie wiem, czy najgorsze nie są te niewidoczne skutki choroby, w moim przypadku chroniczne zmęczenie. Spotyka ono wiele (a może nawet zdecydowaną większość) osób z SM. Czasami trafi się lepszy dzień, a niekiedy taki, że nie ma się siły wstać z łóżka i zjeść śniadania. Niestety to, jaki dzień przytrafi się np. jutro, jest chyba losowe i okazuje się zawsze nad ranem (może jest to zadanie dla matematyki, żeby spróbować znaleźć rozkład prawdopodobieństwa takiej zmiennej losowej).
Zatem czytelniku, jeśli znasz osobę mającą SM, lub inną podobną chorobę, która mówi, że jest strasznie zmęczona, to najpewniej nie wynika to z tego, że nie chce się jej pozmywać naczyń (inna sprawa, że tego faktycznie też jej się nie chce), tylko czuje się bardzo zmęczona i może nie ma siły, żeby nawet pozbierać naczynia.