Przejdź do treści

Uniwersytet Śląski w Katowicach

  • Polski
  • English
Wydział Nauk Ścisłych i Technicznych

Kartka z kalendarza – Międzynarodowy dzień UFO

02.07.2021 - 12:44, aktualizacja 02.07.2021 - 12:59
Redakcja: jp
Kartka z Kalendarza
𝐊𝐚𝐫𝐭𝐤𝐚 𝐳 𝐊𝐚𝐥𝐞𝐧𝐝𝐚𝐫𝐳𝐚 📆 2 lipca – Międzynarodowy Dzień 𝐔𝐅𝐎
Widzieliście kiedyś UFO? Nie? A tak się składa, że my znamy kogoś, kto zna kogoś, kto coś na ten temat wie…
O UFO i astrofizyce opowiada dr Aleksandra Piórkowska-Kurpas z Instytut Fizyki – Uniwersytet Śląski:
🛸 W ubiegłym miesiącu Biuro Dyrektora Wywiadu Narodowego opublikowało długo wyczekiwany raport dotyczący zaobserwowanych „niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych” (ang. Unidentified Aerial Phenomena – UAP), który powstał przy ścisłej współpracy z wojskiem, na wniosek Kongresu Stanów Zjednoczonych. Raport ów wykazuje 144 przypadki UAP, z których najciekawsze to te zarejestrowane w 2014 i 2015 roku przez pilotów marynarki wojennej na Wschodnim Wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Obserwowane wtedy obiekty poruszały się wg. świadków nietypowo (m.in. gwałtowne zmiany toru ruchu), z ogromną szybkością, a niektóre nawet schodziły pod wodę. Sugeruje to, że napęd tych obiektów mógł być związany z nieznaną, zaawansowaną technologią. Oczywiście wyjaśnieniem tychże zjawisk może być błędna percepcja obserwatorów, nieprawidłowa praca czujników lub kamer. Raport nie potwierdza ani też nie sugeruje pozaziemskiego pochodzenia UAP (stąd też decyzja o używaniu nazwy niekojarzącej się z UFO). Furtka na domysły pozostaje nadal otwarta.
🛸 Co na temat UFO może powiedzieć astrofizyka?
Początek lat 90-tych ubiegłego stulecia przyniósł nam pierwsze potwierdzone odkrycie trzech planet pozasłonecznych należących do układu planetarnego pulsara PSR 1257+12, dokonane m.in. przez polskiego radioastronoma, prof. Aleksandra Wolszczana. Pulsar to szybko rotujący wokół własnej osi obiekt (gwiazda neutronowa), będący pozostałością po wybuchu masywnej gwiazdy.
🛸 Posiada on bardzo silne pole magnetyczne umożliwiające emisję wiązki promieniowania elektromagnetycznego, które może być obserwowane z powierzchni Ziemi za pomocą radioteleskopów w postaci bardzo regularnie powtarzających się pulsów (stąd nazwa gwiazdy).
🛸 Obecność planet w pobliżu pulsara powoduje charakterystyczne zmiany w rejestracji sygnału pochodzącego z tego obiektu. Niedługo po tym odkryciu zaleziono pierwszą planetę okrążającą mniej ekstremalny i bardziej znany obiekt – gwiazdę ciągu głównego (a więc gwiazdę, podobnie
jak w przypadku naszego Słońca, w której jądrze w sposób stabilny zachodzą reakcje syntezy wodoru) znaną jako 51 Pegasi b w gwiazdozbiorze Pegaza. W tym przypadku obecność planety wywołała przesunięcia dopplerowskie linii w widmie gwiazdy: z uwagi na fakt, iż planeta ta jest
dość masywnym obiektem podobnym do Jowisza, ale krążącym wokół macierzystej gwiazdy w odległości niezwykle małej (mniejszej niż promień orbity Ziemi wokół Słońca), wpływa ona grawitacyjnie na gwiazdę, wywołując jej ruch wokół wspólnego środka masy układu.
🛸 Obecnie znamy ponad 4 500 planet należących do ponad 3 500 układów pozasłonecznych, wykrywanych różnymi technikami (m.in. metoda tranzytów czy też metoda oparta o mikrosoczewkowanie grawitacyjne), wśród których wyróżniamy całkiem sporą liczbę planet skalistych. Z punktu widzenia poszukiwania życia pozaziemskiego najbardziej interesujące wydają się być te planety skaliste, które znajdują się w ekosferach swoich macierzystych gwiazd, tzn. w takich odległościach, które zapewniają odpowiednie warunki fizyczne i chemiczne (m.in. występowanie wody w stanie ciekłym) zapewniające powstanie oraz rozwój organizmów żywych.
🛸 W 2015 roku za pomocą teleskopu Keplera odkryto pierwszą planetę oznaczoną jako Kepler-452b, która jest podobnej wielkości co Ziemia (tak naprawdę jest ona ok. 5 razy masywniejsza od Ziemi) i krąży wokół gwiazdy podobnej do Słońca (typ widmowy G) po orbicie leżącej wewnątrz ekosfery tej gwiazdy. Układ ten leży w gwiazdozbiorze Łabędzia ok. 1400 lat świetlnych od nas.
🛸 Stałe doskonalenie metod i narzędzi obserwacyjnych pozwala sądzić, że w niedalekiej przyszłości będziemy odkrywać coraz to większą liczbę planet typu ziemskiego, leżących w ekosferach wokół ich macierzystych gwiazd. Nie możemy więc sądzić, że Ziemia jest obiektem wyjątkowym w całym Wszechświecie, a to pozwala wierzyć, że obecność organizmów żywych raczej nie jest domeną tylko i wyłącznie tej jednej planety należącej do układu planetarnego całkiem przeciętnej gwiazdy – Słońca ☀️
return to top