Uniwersytet Śląski w Katowicach

Zainteresowania badawcze dr hab. Lucyny Sadzikowskiej, prof. UŚ, koncentrują się wokół edytorstwa, humanistyki środowiskowej (zajmuje się m.in. chorobami poprzemysłowymi) i dziedzictwa postindustrialnego. Bada literaturę dokumentu osobistego. Kierowniczka i wykonawczyni w krajowych (np. NPRH, SON, NdS, Miniatura) i międzynarodowych projektach. W latach 2021–2023 prowadziła badania terenowe w Szopienicach, tworząc przy współudziale Jolanty Wadowskiej-Król archiwum narracji mówionych. Redaktorka i autorka publikacji m.in. Ołowicze światy Śląska. W strefie chorób poprzemysłowych Jolanty Wadowskiej-Król, artykuł The Szopienice Community’s Response to the Consequences of Lead Exposure in the 1970s – Attitudes and Knowledge (Humanistic Perspective) („Environmental & Socio-economic Studies” 2025, no. 4/). Pomysłodawczyni i koordynatorka Specjalnej Sceny Chorób Poprzemysłowych im. Jolanty Wadowskiej-Król podczas Śląskiego Festiwalu Nauki Katowice 2023.

Profesor nauk o Ziemi na Wydziale Nauk Przyrodniczych UŚ, hydrogeolog. Specjalizuje się w zakresie hydrogeologii, gospodarki wodnej i geologii środowiskowej. Członek zespołu Geo-Eko-Humanistyka, Polskiego Komitetu Narodowego Międzynarodowej Asocjacji Hydrogeologów, International Mine Water Association i International Association of Hydrogeologists.

Historyk, absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Uczeń archeologa, prof. Jerzego Szydłowskiego. Od 2021 roku profesor nauk humanistycznych w dziedzinie historii. Specjalizuje się w dziejach Słowian we wczesnym średniowieczu. Od 2008 roku prowadzi także badania nad dziejami miast Górnego Śląska w średniowieczu i czasach wczesnonowożytnych. W swoich badaniach stara się uwzględniać zarówno źródła historyczne, jak również archeologiczne. Jednym z problemów badawczych jest dawny przemysł na obszarze Górnego Śląska i pogranicznych obszarach Małopolski. Badania te dotyczą przede wszystkim okresów tzw. pre-industrialnych. Wydobycie i przetwórstwo rud srebra i ołowiu na tym obszarze datuje się jeszcze na przełom epoki brązu i żelaza, a istotny rozwój nastąpił we wczesnym średniowieczu. Autor i współautor licznych (około 90) artykułów naukowych w pracach zbiorowych i czasopismach polskich i zagranicznych.

Specjalista z zakresu historii prawa, prawa rzymskiego, a także tradycji romanistycznej. Prowadzi badania związane z dziejami prawa w Polsce XIX i XX wieku,
w tym kodyfikacją prawa. Autor licznych edycji źródłowych materiałów legislacyjnych z XX wieku. Zajmuje się analizą dokonań rodzimych uczonych i ich wpływem na współczesną naukę. Odbył liczne kwerendy archiwalne (w tym spuścizn uczonych i kodyfikatorów), docierając do nieznanych materiałów związanych z nauką, nauczaniem, a także praktyką prawa. Wnioskodawca i kierownik projektów NCN Miniatura (2021–2022) oraz obecnie NCN Opus (2024–2027).

Zainteresowanie badawcze Aleksandry Nadgórskiej-Sochy koncentrują się wokół bioindykacji środowiska, oceny potencjału bioindykacyjnego wybranych gatunków roślin i ryzyka ekologicznego (wskaźników akumulacji składników pokarmowych (ANE) i pierwiastków śladowych (ATE), wskaźnika akumulacji metali (MAI) oraz chemicznego odcisku palca). Badaczka łączy monitoring środowiska, wykorzystując metody biologiczne i fizyczno-chemiczne, a w szczególności badania wskaźników ekofizjologicznych (m.in. antyoksydantów i aktywności enzymów antyoksydacyjnych) w warunkach polowych „in situ”, co daje możliwość kompleksowej oceny jakości środowiska i oceny ryzyka ekologicznego i zdrowotnego populacji ludzi zamieszkujących tereny zanieczyszczone. Szczególnym punktem zainteresowań pozostają metalofity i szacowanie możliwości kumulacji metali ciężkich w celu wykazania zdolności hiperakumulacji i do zastosowania w procesie roślinnego oczyszczenia środowiska – fitoremediacji. Cykl artykułów zatytułowany „Wskaźniki ekofizjologiczne u wybranych gatunków roślin z terenów miejskich o zróżnicowanym stopniu zanieczyszczenia” stał się podstawą do uzyskania stopnia doktora habilitowanego. Od 2017 roku jest przewodniczącą Komisji Ochrony Środowiska i Gospodarki Odpadami o. PAN w Katowicach.

Zainteresowania badawcze dr hab. Jerzego Cabały, prof. UŚ, Wydział Nauk Przyrodniczych UŚ, koncentrują się wokół geochemii środowiska, zanieczyszczenia gleb metalami ciężkimi, migracji metali do środowisk biotycznych, złóż rud cynku i ołowiu, geologią gospodarczą, historią górnictwa i hutnictwa rud metali. Współautor artykułu pt. Lead sources for aerosol in urban Upper Silesia determined from Pb isotope ratios of nine mixing end-members and Bayesian modeling („Journal of Hazardous Materials” 2025, vol. 498).

Socjolog, od lat prowadzący badania dotyczące transformacji społeczności poprzemysłowych na Górnym Śląsku, czego dowodem jest między innymi monografia Trwanie i zmiana lokalnej społeczności górniczej na Górnym Śląsku. Współautor części socjologicznej badań w ramach interdyscyplinarnego projektu „Wpływ długotrwałej emisji zanieczyszczeń – środowiskowe, zdrowotne i społeczno-kulturowe skutki hutnictwa metali nieżelaznych” (w ramach tego projektu powstał artykuł opublikowany w „Polish Sociological Review”: It was normal. Environmental contamination in the collective memory of the inhabitants of Szopienice). Specjalizuje się w socjologii miasta i problematyce pamięci zbiorowej. Obecnie przygotowuje monografię autorską podsumowującą jego wieloletnie badania nad problematyką tożsamości miasta.

Autorka książek poświęconych pisarstwu Leo Lipskiego i Irit Amiel oraz najnowszej literaturze o Zagładzie, redaktorka edycji prozy i poezji Izabeli Czajki-Stachowicz oraz Krystiany Robb-Narbutt, kierowniczka naukowych projektów krajowych i międzynarodowych analizujących relacje między przemysłem górniczym i hutniczym a kulturą w Polsce i Czechach (Opus Lap, Weave Unisono, Nauka dla Społeczeństwa II), edukatorka (w ramach projektów FESL), koordynatorka projektów edukacyjnych dla społeczności lokalnych regionów pogórniczych. W 2026 roku ukaże się jej reportaż Blizny. Krajobrazy po przemyśle. Pracuje na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Śląskiego i w Wydawnictwie Uniwersytetu Śląskiego. Od marca 2025 roku współpracuje ze społecznością lokalną Szczygłowic z Czerwonego Osiedla.