Szanowni Państwo, Drogie Członkinie i Członkowie Wspólnoty Uniwersytetu Śląskiego,
Wielkanoc przychodzi do nas co roku jako lekcja nadziei. Mam wrażenie, że coraz trudniejsza do przyswojenia, ponieważ świat wokół zdaje się sprzysięgać, żeby tej nadziei przeczyć. Tymczasem, mimo rosnącej niepewności, co przyniesie przyszłość, Wielkanoc przekonuje nas wciąż tą samą obietnicą i tym samym zdumieniem powracającą wiosną, że do życia powróci i to, co wydawało się martwe i na zawsze nieobecne.
W świecie, który absolutyzuje jednokierunkowy pęd do wzrostu, rozwoju i rywalizacji, te Święta przypominają, że sens rodzi się z odnowy, a wspólnota powstaje z uważności na drugiego człowieka i wzajemnego okazywania sobie ciepła i serdeczności. Nie tylko od święta, ale przy każdej okazji.
Przyglądamy się temu z Uniwersytetu, który jest miejscem szczególnym. To nie tylko przestrzeń badań, edukacji i sporów o interpretacje świata. To społeczność połączona wiarą, że wysiłek myślenia, rozumienia i wyjaśniania wciąż jest naczelną cnotą człowieka; że rozmowa może coś zmienić i naprawić, a wiedza rozjaśnia rzeczywistość i buduje dobre relacje między ludźmi. Świąteczna opowieść o przejściu od ciemności ku światłu przypomina nam, że każde poznanie zaczyna się od nowego pytania, a nadzieja wymaga odwagi, by ją wypowiedzieć. Niech wiosna — ta za oknem i ta w nas samych — przypomni, że rozpoczynanie nowego znów jest możliwe.
Życzę Państwu, aby był to czas odpoczynku, spokojnej rozmowy i odzyskiwania sił — nie tylko fizycznych, ale i tych, które pozwalają nam z odnowioną ciekawością patrzeć na świat. Niech przyniosą chwilę zatrzymania wśród codziennych obowiązków oraz poczucie, że jesteśmy częścią społeczności, która potrafi wspierać się w pracy, w myśleniu i w nadziei.
Z serdecznymi życzeniami ufności w moc życia i we własne siły.
Rektor Uniwersytetu Śląskiego
Ryszard Koziołek
