| dr Jakub Sławek |
28 lutego 2026 z pewnością zredefiniował pojęcie bezpieczeństwa i polityki odstraszania, ale również wpłynie na funkcjonowanie Zatoki w najbliższych latach. Region już znacznie wcześniej pokazywał jak ważne w czasach przewidywalnych są „Wizje” rozwoju, ale w czasie kryzysu i wojny udowodnił jak fundamentalne są owe długofalowe strategie i modele rozwoju.
Region wytrwał w swojej strategicznej polityce nieangażowania się w wojnę agresywną z Iranem i poprzestał na koncentrowaniu się na obronie własnego terytorium i infrastruktury. Warto wspomnieć, że łącznie kraje Zatoki stały się celem ataków ponad sześciu tysięcy dronów i różnego rodzaju pocisków, które dotknęły w kilku przypadkach strategiczną infrastrukturę energetyczną, logistyczną czy wojskową we wszystkich sześciu krajach Zatoki.
Nadrzędny cel udaremniania ataków, obrony ludności i infrastruktury, a także nieodpowiadania Iranowi został zrealizowany.
Warto sobie zadać pytanie jaką podczas tych bardzo trudnych tygodni pomiędzy końcem lutego i końcem maja 2026 politykę obrały instrumenty inwestycyjne państw Zatoki i jak reagowały na z jednej strony irańskie ataki oraz z drugiej na stabilną i spójną politykę obronną.
Przede wszystkim był kontynuowany proces globalnych inwestycji zagranicznych, ale w kilku przypadkach również region zdołał pozyskać nowych inwestorów.
Poniżej kilka najciekawszych przykładów:
Zjednoczone Emiraty Arabskie:
Decyzje takich funduszy jak Man Group (ponad 220 mld USD w zarządzanych aktywach), Bain Capital oraz Barings, a także Hillhouse investment (łącznie posiadają portfel na poziomie ok. 800 mld USD) o otwarciu swoich działalności w Abu Dhabi tylko wzmocniło pozycję stolicy Emiratów jako jednej z globalnych stolic inwestycyjnych i finansowych.
Co bardzo ciekawe coraz aktywniejszą rolę w Europie odgrywać zaczyna technologiczno-zbrojeniowy holding EDGE, który w czerwcu 2026 uruchomił swoje pierwsze europejskie biuro w Paryżu. EDGE już jest inwestorem i partnerem w znaczących projektach zbrojeniowych we Włoszech, Hiszpanii, Szwajcarii czy Estonii.
Kolejnym strategicznym ruchem jest inwestycja ok. 300 mld USD wraz z BlackRock Global Infrastructure Partners oraz singapurskim funduszem Temasek w projekty energetyczne, logistyczne oraz gospodarki cyfrowej.
Dodatkowo odnotowano inwestycje ok. 200 mln w grecki sektor turystyczny.
Katar:
Katarski fundusz QIA poinformował o zainwestowaniu 500 mln USD wraz z amerykańskim partnerem General Atlantic w projekty w obszarze badań kosmosu, odnawialnych źródeł energii, mikroprocesorów, ale także finansów oraz deep-techowych start-upów. Dodatkowo QIA sfinalizował kilka umów inwestycyjnych z greckimi partnerami w obszarze energetyki, bezpieczeństwa żywnościowego oraz AI.
Oman:
Oman Investment Authority poinformował o rekordowych zyskach osiągniętych w 2025 roku, przekraczających 14% zwrot z poczynionych inwestycji. Głównym kierunkiem inwestycji pozostają Stany Zjednoczone (19% inwestycji), Europa (9%) oraz Azja (4%). Omański fundusz poinformował również o nabyciu udziałów w spółkach Neuralink oraz xAI należących do Elona Muska.
Ponadto Oman w ostatnim czasie prowadził aktywną politykę inwestycyjną tworząc wspólne wehikuły inwestycyjne m.in. z Kazachstanem, Angolą oraz Chinami. Głównymi obszarami zainteresowania są inwestycje w obszarach energetyki, logistyki, infrastruktury, bezpieczeństwa żywnościowego oraz IT.
Kuwejt:
Kuwejcki Koncern Naftowy poinformował o podpisaniu strategicznych umów energetycznych z Shell i Total Energies dotyczących współpracy zarówno w Kuwejcie, jak i na rynkach międzynarodowych.
Kuwejt jest jednym z państw Zatoki, które zostało najbardziej dotknięte irańskimi atakami, zwłaszcza w obszarze infrastruktury energetycznej i logistycznej.
Bahrajn:
Mimo znaczących strat jakie poniosła gospodarka Bahrajnu w wyniku irańskich ataków kraj ten poszukiwał możliwości inwestycyjnych. Spodziewana jest wkrótce finalizacja zakupu przez Aluminium Bahrain francuskiego producenta aluminium. Transakcję ocenia się na ponad 1 mld USD.
Dodatkowo Zjednoczone Emiraty Arabskie wsparły Bank Centralny Bahrajnu kwotą ponad 5 mld USD w celu wsparcia i stabilizowania gospodarki i sektora finansowego Bahrajnu.
Arabia Saudyjska:
Państwowy Fundusz Inwestycyjny PIF w kwietniu 2026 ogłosił nową pięcioletnią strategię, która zdaje się koncentrować na rozwoju gospodarki Arabii Saudyjskiej poprzez inwestycje wewnętrzne, szczególnie w obszarach turystyki, rozrywki, zaawansowanego przemysłu, innowacji, odnawialnych źródeł energii, a także logistyki. Nie oznacza to rezygnacji z inwestycji globalnych, ale raczej zmianę proporcji.
Region Zatoki w wyniku wojny luty-maj 2026 mógł ponieść straty sięgające nawet ponad 200 mld USD, wziąwszy pod uwagę straty w kluczowych sektorach: energii, turystyki, logistyki, rozrywki czy finansów. Same straty w infrastrukturze energetycznej szacuje się na ok. 50 mld USD. Jeżeli osiągnięte porozumienie z Iranem będzie trwałe w dłuższej perspektywie, to region powinien już w IV kwartale 2026 osiągnąć rozwój na poziomie 4% PKB, zaś w 2027 roku na poziomie do 6% PKB. Bardzo wiele zależy jak szybko zdoła się przywrócić ruch w cieśninie Ormuz oraz jak sprawnie pójdzie proces przywracanie łańcuchów dostaw energii oraz innych kluczowych produktów jak gazy techniczne, nawozy, aluminium, ale również jak dynamicznie wróci ruch turystyczny do regionu. To ostatnie szczególnie jest istotne dla Emiratów, Kataru i Omanu. Spodziewane pozytywne odbicie gospodarek Zatoki jest głównie spowodowane dobrym stopniem ich dywersyfikacji, choć jej poziom jest różny dla każdego z tych państw. Dodatkowym elementem stabilizującym jest bogate globalne portfolio inwestycyjne poszczególnych funduszy majątkowych oraz ogromne rezerwy walutowe, co zarówno pomogło w utrzymaniu stabilnej sytuacji i łagodzeniu skutków wojny, ale również będzie szalenie istotnym czynnikiem w procesie dynamicznej odbudowy.
